Część IV - Opis Programu Część III, ostatnia

I ostatni, piaty dział ćwiczeń wykonywanych w programie:

5.Etap: Aktywizacja

Na wstępie ma miejsce aktywizacja łagodna w pozycji leżącej; przeciąganie się, zginanie kończyn w stawach, unoszenie się na łokciach, kołysanie ciałem na tle popularnej lubianej muzyki (tu terapeuta pyta o gust i wybór pacjenta). Stopniowo po muzyce relaksacyjne następuje muzyka marszowa – przechodzimy do aktywizacji dynamicznej, w której mogą wystąpić:

Ćwiczenia:

• Marsz w miejscu z jednoczesnym klaskaniem w dłonie,
• Muzykowanie perkusyjne, zabawowe lub współmuzykowanie z ulubionym zespołem,
• Taniec w kole – dyskotekowy spokojny aerobik.

I to wszystko w tym temacie.

Karolina Kurowska i Filip Różanek

Część III - Opis Programu Część 2

3. Etap: Uwrażliwienie

Na tym etapie dąży się do pogłębienia percepcji muzyki, jej wpływu na psychikę. Muzyka powinna mieć różnorodny charakter. Rozpoczynamy od wyciszenia i poszerzenia wrażliwości na muzykę. Ćwiczenia polegają na ilustracji różnorodnych stanów emocjonalnych przez muzykę. Ćwiczenia polegają na ilustracji różnorodnych stanów emocjonalnych przez muzykę lub na wyrażeniu przez muzykę własnych odczuć bądź tematów zaproponowanych przez terapeutę.

Ćwiczenia:

• Wyklaskiwanie aktualnego nastroju (radość, smutek, złość, lęk, powaga)
• Naśladowanie śpiewu ptaków, szumu, deszczu, fal morskich
• Kompozycje wyciszające przed relaksem (słuchanie spokojnej muzyki)

4.Etap: Relaksacja

Celem relaksu jest pogłębienie odprężenia fizycznego i psychicznego. Systematyczne prowadzenie relaksacji przyczynia się do nauczenia odpoczywania, zwalczenia lęku i stresu. Pacjent ma się zrelaksować przy dwóch utworach muzycznych, grających na tle spokojnych, łagodny obrazów.

Więcej już wkrótce.

Karolina Kurowska i Filip Różanek

Część II - Opis Programu Część I

Program oparty jest głównie na  odtwarzaniu plików muzycznych, terapii zajęciowej na komputerze, które przebiegają w pięciu wiążących się ze sobą etapach, jak również przykładowych ćwiczeniach terapeutycznych odtwarzanych przez program. Ze względu na bardzo łatwe menu wszystko pacjent może uruchamiać  sam i odtwarzać tak często jak to jest potrzebne, dostosowując do swoich potrzeb. Terapeuta ma na celu nadzorować, pomagać oraz zapisywać postępy pacjenta.

Menu:

Zajęcia przebiegają w 5 etapach i ćwiczeniach terapeutycznych.

1.Etap: Odreagowanie

Celem tego etapu jest zmniejszenia napięcia psychofizycznego. Wykonanie kilku prostych, dynamicznych ruchów oraz swobodna emisja głosowa zmniejsza napięcie mięśniowe, co prowadzi do obniżenia napięcia emocjonalnego i otwarcia psychicznego.

Ćwiczenia:

• Klaskanie (zaklaszcz w dłonie)
• Naśladowanie jazdy pociągu – klaskanie, tupanie, sapanie (wolno, szybko, wolno)
• Doping ( okrzyki i klaskanie, np. gol, brawo) połączony z wyrzutami ramion do góry, okrzykami, podskokami.

Ćwiczenia te wykonuje się na tle muzyki dynamiczniej o wyraźnie zaznaczonym rytmie, odtwarzanej przez program. ( np. marsz- dix, heavy metal).

2.Etap:Zrytmizowanie.

Na tym etapie dąży się do pogłębienia odreagowania.

Ćwiczenia:

• Trucht, marsz w miejscu z równoczesnym klaskaniem i pokrzykiwaniem,
• Podskoki i klaśnięcia w dłonie,
• Oddechy, krążenia ramion i obroty głową,
• Klaskanie w takt walca, krakowiaka, polki, rocka itp.,
• Powtórzenie ćwiczeń z zastosowaniem zaadoptowanych instrumentów perkusyjnych lub instrumentów C. Orffa,
• Muzykowanie perkusyjne z ulubionym zespołem( nagrania do wyboru)

Więcej już wkrótce

Karolina Kurowska i Filip Różanek 

Projekt Gry - Część I: Ale o co chodzi

Witam na blogu poświęconemu projektowi gry "Muzykowanie na Dobry Humor".

Na początek zajmijmy się podstawami.

"Muzykowanie Na Dobry Humor" to projekt programu opartego na muzykoterapii, mającego na celu pomóc pacjentom chorym na depresję, jak również znerwicowanym oraz osobom o obniżonej sprawności umysłowej.

Czym jest muzykoterapia?

Muzykoterapia może być jedną z metod psychoterapii, charakteryzującą się wykorzystaniem muzykoterapii jako środka oddziaływania zwłaszcza na emocjonalną sferę osobowości. Terapia oparta na muzykoterapii polega na odreagowaniu, relaksacji, uwrażliwieniu, zmianie zachowań, korekcie zaburzonych funkcji.

Celem muzykoterapii jest wprowadzenie pacjenta w określony nastrój, wyzwalanie pożądanych uczuć, łagodzenie i rozładowanie nadmiaru stresów, pobudzenie rozwoju umysłowego.

Rytm muzyczny działa pobudzająco, wyzwalając aktywność ruchową człowieka, bądź rozluźniająco, gdy należy spowodować obniżenie napięcia mięśni. Muzyka doprowadza również do prawidłowej funkcji czynności wegetatywne. Ekspresja własnych przeżyć za pomocą muzyki bądź percepcji utworu muzycznego umożliwia pacjentom ujawnianie i odreagowanie własnych problemów, zwiększa umiejętność zrozumienia samego siebie.

W muzykoterapii wykorzystuje się ogromną siłę nastrojotwórczą muzyki, możliwość wywołania atmosfery o różnym zabarwieniu emocjonalnym. Muzyka  jest formą komunikacji, gdyż niesie treści uczuciowe. Najistotniejszym efektem oddziaływania muzyki jest wykorzystanie takiego stanu emocjonalnego, w którym zaistnieje potrzeba otwarcia się, uzewnętrznienia swoich potrzeb, zwierzeń. Możliwość mówienia o własnych upodobaniach muzycznych ułatwia wypowiadanie się osobom nieśmiałym. Reakcje na muzykę zależą od wielu czynników: wrodzonej wrażliwości, nabytych umiejętności, sytuacji poprzedzającej słuchanej muzyki itp.

Podstawowe cele profilaktyki i terapii muzycznej to:

• Odreagowanie napięć psychofizycznych i pozbycie się nadmiaru energii i agresji,
• Nauczenie autorelaksu,
• Zapoznanie z różnymi formami aktywizacji,
• Poprawienie koordynacji ruchowej,
• Rozwijanie zdolności twórczych i spontaniczności,
• Integracja i poprawa komunikacji w grupie,
• Ujawnienie fantazji w kreowaniu siebie,
• Wyzwalanie właściwej motywacji do pracy, nauki, wypoczynku.

W zajęciach terapeutycznych z ludźmi upośledzonymi umysłowo kryterium doboru repertuaru stanowią:

• Cel terapeutyczny( np. aktywizacja ruchowa, logopedyczna, relaksacja),
• Aktualna sprawność psychofizyczna danej osoby,
• Aktualna ocena muzyki ( rzeczywisty gust i wrażliwość muzyczna); na początku akceptujemy każdy rodzaj muzyki, w trakcie pracy kształcimy doraźnie lub trwale gust odbiorcy,
• Zalecana muzyka terapeutyczna ( na podstawie ustaleń teoretycznych, praktyki w połączeniu z oceną odbiorcy).

Źródłem ekspresji muzycznej są niekonwencjonalne dźwięki, powstające np. przez klaskanie, pocieranie dłoni, uderzanie o uda, tupanie, pstrykanie palcami. Niekonwencjonalne źródła dźwięku znajdują najczęściej zastosowanie jako powtarzalny motyw rytmiczny, akompaniament lub współakompaniament rytmiczny podczas muzykowania z nagraniami mechanicznymi lub podczas ćwiczeń, w których naśladujemy dźwięki natury. Jedną z przystępniejszych form uprawiania muzyki dla osób upośledzonych są zajęcia muzyczne prowadzone z wykorzystaniem instrumentów perkusyjnych orffowskich. Instrumenty te zostały skonstruowane przez Niemca Carla Orfa do realizowania programu kształcenia muzycznego osób o obniżonej sprawności umysłowej. Konstrukcja tych instrumentów jest dostosowana do możliwości percepcyjnych i manualnych osób niepełnosprawnych.


Więcej niedługo

Karolina Kurowska i Filip Różanek