Projekt Gry - Część I: Ale o co chodzi

Witam na blogu poświęconemu projektowi gry "Muzykowanie na Dobry Humor".

Na początek zajmijmy się podstawami.

"Muzykowanie Na Dobry Humor" to projekt programu opartego na muzykoterapii, mającego na celu pomóc pacjentom chorym na depresję, jak również znerwicowanym oraz osobom o obniżonej sprawności umysłowej.

Czym jest muzykoterapia?

Muzykoterapia może być jedną z metod psychoterapii, charakteryzującą się wykorzystaniem muzykoterapii jako środka oddziaływania zwłaszcza na emocjonalną sferę osobowości. Terapia oparta na muzykoterapii polega na odreagowaniu, relaksacji, uwrażliwieniu, zmianie zachowań, korekcie zaburzonych funkcji.

Celem muzykoterapii jest wprowadzenie pacjenta w określony nastrój, wyzwalanie pożądanych uczuć, łagodzenie i rozładowanie nadmiaru stresów, pobudzenie rozwoju umysłowego.

Rytm muzyczny działa pobudzająco, wyzwalając aktywność ruchową człowieka, bądź rozluźniająco, gdy należy spowodować obniżenie napięcia mięśni. Muzyka doprowadza również do prawidłowej funkcji czynności wegetatywne. Ekspresja własnych przeżyć za pomocą muzyki bądź percepcji utworu muzycznego umożliwia pacjentom ujawnianie i odreagowanie własnych problemów, zwiększa umiejętność zrozumienia samego siebie.

W muzykoterapii wykorzystuje się ogromną siłę nastrojotwórczą muzyki, możliwość wywołania atmosfery o różnym zabarwieniu emocjonalnym. Muzyka  jest formą komunikacji, gdyż niesie treści uczuciowe. Najistotniejszym efektem oddziaływania muzyki jest wykorzystanie takiego stanu emocjonalnego, w którym zaistnieje potrzeba otwarcia się, uzewnętrznienia swoich potrzeb, zwierzeń. Możliwość mówienia o własnych upodobaniach muzycznych ułatwia wypowiadanie się osobom nieśmiałym. Reakcje na muzykę zależą od wielu czynników: wrodzonej wrażliwości, nabytych umiejętności, sytuacji poprzedzającej słuchanej muzyki itp.

Podstawowe cele profilaktyki i terapii muzycznej to:

• Odreagowanie napięć psychofizycznych i pozbycie się nadmiaru energii i agresji,
• Nauczenie autorelaksu,
• Zapoznanie z różnymi formami aktywizacji,
• Poprawienie koordynacji ruchowej,
• Rozwijanie zdolności twórczych i spontaniczności,
• Integracja i poprawa komunikacji w grupie,
• Ujawnienie fantazji w kreowaniu siebie,
• Wyzwalanie właściwej motywacji do pracy, nauki, wypoczynku.

W zajęciach terapeutycznych z ludźmi upośledzonymi umysłowo kryterium doboru repertuaru stanowią:

• Cel terapeutyczny( np. aktywizacja ruchowa, logopedyczna, relaksacja),
• Aktualna sprawność psychofizyczna danej osoby,
• Aktualna ocena muzyki ( rzeczywisty gust i wrażliwość muzyczna); na początku akceptujemy każdy rodzaj muzyki, w trakcie pracy kształcimy doraźnie lub trwale gust odbiorcy,
• Zalecana muzyka terapeutyczna ( na podstawie ustaleń teoretycznych, praktyki w połączeniu z oceną odbiorcy).

Źródłem ekspresji muzycznej są niekonwencjonalne dźwięki, powstające np. przez klaskanie, pocieranie dłoni, uderzanie o uda, tupanie, pstrykanie palcami. Niekonwencjonalne źródła dźwięku znajdują najczęściej zastosowanie jako powtarzalny motyw rytmiczny, akompaniament lub współakompaniament rytmiczny podczas muzykowania z nagraniami mechanicznymi lub podczas ćwiczeń, w których naśladujemy dźwięki natury. Jedną z przystępniejszych form uprawiania muzyki dla osób upośledzonych są zajęcia muzyczne prowadzone z wykorzystaniem instrumentów perkusyjnych orffowskich. Instrumenty te zostały skonstruowane przez Niemca Carla Orfa do realizowania programu kształcenia muzycznego osób o obniżonej sprawności umysłowej. Konstrukcja tych instrumentów jest dostosowana do możliwości percepcyjnych i manualnych osób niepełnosprawnych.


Więcej niedługo

Karolina Kurowska i Filip Różanek